×

Sześć powszechnych błędnych przekonań na temat medytacji

Medytacja została okrzyknięta sposobem na poprawę zdrowia psychicznego, pomoc w chronicznym bólu, redukcję stresu i budowanie nowego zrozumienia dla otaczającego nas świata.

Ale nawet przy całym tym zainteresowaniu wciąż krążą błędne przekonania na temat tego, co ta starożytna praktyka może zrobić dla ludzkiego zdrowia i dobrego samopoczucia.

1. Jest tylko jeden rodzaj medytacji

Tylko niektóre medytacje obejmują spokojne siedzenie ze skrzyżowanymi nogami. Na przykład Qi Gong i Tai Chi skupiają się na ruchu medytacyjnym. Łączy w sobie zrelaksowany, ale czujny stan umysłu z powolnymi ruchami i delikatnym oddychaniem. Inne, takie jak medytacja buddyzmu tybetańskiego, obejmują wizualizacje i / lub mantry. Istnieje również „medytacja myśląca”, w której rozważa się takie tematy jak nietrwałość, pozostając jednocześnie zrelaksowanym, ale skupionym i refleksyjnym.

Wiele typów zachęca również do włączania medytacji do zwykłych codziennych czynności – takich jak uważne mycie naczyń, polegające na zwracaniu uwagi na odczucia wody i ruchy rąk. Podobnie istnieje medytacja jedzenia, w której wyraża się wdzięczność za jedzenie i życzenia innym, którzy mają mniej szczęścia.

2. Chodzi o to, aby być nieruchomym i cichym

Stabilna, niereaktywna uwaga jest rozwijana we wszystkich typach medytacji, ale jest szczególnie ukierunkowana na praktyki uważności. Inne rodzaje medytacji rozwijają takie cechy, jak współczucie, szczodrość czy przebaczenie. Inna forma – czasami nazywana medytacją dekonstrukcyjną – rozwija w szczególności kontemplacyjny wgląd w pracę i naturę naszych umysłów.

Trening medytacji zazwyczaj przechodzi od praktyk, które stabilizują uwagę, do rozwijania współczucia i innych pokrewnych cech, a następnie wglądu. Co ważne, na każdym z tych etapów medytujący zastanawia się nad swoją motywacją i intencjami do praktyki, co prawdopodobnie również wpłynie na wyniki. Podczas gdy niektórzy medytują, aby zmniejszyć niepokój lub ból pleców, inni szukają na przykład duchowego przebudzenia.

3. Musisz być w stanie „oczyścić umysł”

Chociaż medytacja często wiąże się z wyciszeniem umysłu, nie oznacza to, że umysł staje się pusty. Medytacja obejmuje rozwijanie zdolności obserwowania własnych myśli, emocji i wrażeń z jakością braku reaktywności – czyli umiejętność raczej zauważania i zatrzymywania się niż reagowania – oraz rozwijania szerszej, współczującej perspektywy.

Pomysł, że należy oczyścić umysł, prawdopodobnie pochodzi z nieporozumień dotyczących niektórych zaawansowanych typów medytacji, takich jak medytacyjne wchłanianie, świadomość praktyk świadomości lub niektóre medytacje dzogczen. Towarzyszy im bardzo niewiele zwykłych myśli, wrażeń i emocji. Ale nawet przy ograniczonym myśleniu te stany medytacyjne mają cechy łatwości, przejrzystości, współczucia, czujności i refleksyjnej świadomości. Silna próba ograniczenia myślenia byłaby niezdrowa na każdym etapie treningu medytacyjnego.

4. Medytacja uspokoi Cię od pierwszego dnia

Medytacja to nie tylko płynna jazda do wyciszonego umysłu. Zwiększona świadomość niezdrowych nawyków i zachowań psychicznych jest powszechna na początku praktyki oraz podczas przechodzenia do bardziej zaawansowanych etapów medytacji. Te trudne doświadczenia mogą w rzeczywistości wywołać pewne niepożądane skutki – takie jak zwiększony niepokój lub dezorientacja. Dlatego ważne jest, aby ćwiczyć pod kierunkiem doświadczonego i wykwalifikowanego nauczyciela medytacji, który jest w stanie udzielić porady, jak pracować z takimi doświadczeniami.

5. Wiemy wszystko o korzyściach

Badania potwierdziły już korzyści płynące z niektórych rodzajów medytacji, takich jak depresja i do pewnego stopnia redukcja stresu. Jednak niektóre inne typowe twierdzenia nie są poparte badaniami naukowymi. Istnieją mieszane lub niewystarczające dowody na wpływ medytacji na przykład na obniżenie poziomu hormonów stresu, a także na starzenie się.

Chociaż badania nad wpływem medytacji na mózg człowieka trwają, obecnie nasze zrozumienie długoterminowych skutków medytacji jest bardzo ograniczone. Większość badań ma tendencję do śledzenia efektów medytacji od okresu przed ośmiotygodniowym kursem lub po jednym miesiącu odosobnienia, a nie po latach lub potencjalnie przez całe życie medytacji.

Również korzyści nie zostały określone przez rodzaj medytacji. Różne style medytacji – a nawet różne rodzaje uważności – mają różne formy i cele, przez co mogą mieć różny wpływ na psychologię i fizjologię człowieka.

6. Służy tylko do zmniejszenia bólu, stresu lub niepokoju

Celem medytacji w jej tradycyjnym kontekście – w tym buddyzmu i poza nim – było badanie sensu i celu życia oraz połączenie się z głębszą świadomością egzystencjalną. Ten podstawowy aspekt jest często pomijany w obecnym nauczaniu. Badania koncentrują się głównie – choć nie zawsze – na natychmiastowych korzyściach zdrowotnych wynikających z medytacji, a nie na dobrostanie egzystencjalnym.